پسرش و يكى براى مجوسيئى كه وزير ايشان بود . تا معتصم بگذشت و متوكل به جاى او بنشست و او مردى بد سيرت و ظالم و متعدى بود ، خاصه در حق آل رسول . و وزيرى داشت خارجى مذهب ، هميشه بر سفك دماء آل رسول او را تحريض دادى و متوكل شب‌وروز به خمر و زمر و لهو اشتغال داشتى و بيشتر اوقات مست بودى و فجورش از حد متجاوز بودى و اوست كه مشهد مولانا الحسين بن على عليهما السلام خراب كرد و آب دربست و چند كس از معتمدان رفته‌اند و ديده و گواهى داده كه آب به نزديك روضه رسيده است و باستاده . چنان كه خاك خشك نهاده بود و اين معنى فاش شد و در زبان مردم افتاد كه در كربلا همه‌جائى آب گرفت مگر ضريح مبارك حسين عليه السلام كه آب گرد بر گرد او چون ديوارى بايستاد و در آنجا نمىرود . متوكل از اين حال انديشه كرد و اجازت داد تا باز اعادهء عمارت كردند و مسلمانان به زيارت مىرفتند و آن مقدار را كه آب نرسيده ، حاير خوانند . بر آنجا نشان كرده‌اند و مقدار بدستى از زمين مرتفع گردانيده و مشاهد طالبيه به عهد متوكل خراب بود تا به روزگار منتصر و او دعوى تشيع كردى . در عهد او ، الداعى محمد بن زيد از طبرستان اموال فرستاد و عمارت [ 39 ] فرمود به قدر ، تا به عهد امير عضد الدوله فنا خسرو از آل بويه . او در عهد خود مشهد امير المؤمنين را عليه السلام در نجف و مشهد امام حسين را عليه السلام در كربلا و مشهد امام موسى جواد [ را ] در بغداد و مشهد عسكريين را در سرّ من رأى ، عمارات بسيار فرموده است . و در مشهد امير المؤمنين عليه السلام ، نام خود [ را ] بر آستان نبشته و در زير ثبت كرده كه وَ كَلْبُهُمْ باسِطٌ ذِراعَيْهِ بِالْوَصِيدِ . و در موسم عاشورا و غدير و مواقف ديگر به مشاهد حاضر شدى و به رسمى كه شيعه را هست قيام نمودى و دو سه روز آنجا مقام ساختى و به عزا قيام نمودى و خاك [ او ] در نجف باقى است ، من آن را ديده‌ام و زيارت كرده . و ناصر